Wie dacht dat Doisneau dit beeld lukraak en met veel geluk het leven heeft kunnen schenken, zou zo wel eens verkeerd kunnen zijn. In Historische Kritiek, een uiterst interessant en kritisch vak, werd dit beeld uitvoerig toegelicht. Klaarblijkelijk heeft onze zogezegde straatfotograaf dit plaatje geënsceneerd in opdracht van het Amerikaanse magazine Live! Een onthutsende openbaring. Het begrip straatfotografie krijgt hierdoor een geheel andere betekenis…

Een geheel andere kwestie; op literair niveau weliswaar.

Ik vraag me af, om welke reden, wijlen Hugo Claus zozeer gelauwerd werd door vele critici ? Hoe zijn teksten geïnterpreteerd worden door de lezer ?

Neem nu, Absynthe Minded, die laatstleden een intrigerend gedicht, getiteld Envoi, op muziek hebben geplaatst.

Hoe interpreteren jullie dit gedicht ? Vanwaar zou deze schrijver, dichter, de erkenning gekregen hebben ? Waarom zou er erkenning om dit gedicht ontstaan ?

De inmiddels overleden fotografe Diane Arbus wist met een welbepaald controversieel concept, een ware omwenteling en enige naambekendheid te veroorzaken. Zo bracht zij slechts enkelingen in beeld die hoogst uitzonderlijke fysieke kenmerken wisten te vertonen. Met een stel fotografische beelden doorbrak ze meerdere taboes. Arbus slaagde erin om enkele, dissidente mensen of levensstijlen op een positieve manier in beeld te brengen.

Wat maatschappelijk niet aanvaard werd, werd door haar, op een uiterst kritische doch subtiele manier, ter sprake gebracht.

Arbus

Een uit het archief opgerakeld negatief. Deze blinde pop, verscholen in een oude, leren koffer behoorde ooit toe aan een oude, dementerende vrouw. De bijbehorende brief werd geschreven door haar kleindochter, die deze attributen, zorgvuldig bewaarde na haar dood.

Slenterend doorheen het Dublinse wegennet, ontdekte ik in een verloren uithoek een expositie van de inmiddels bejaarde fotograaf Josef Koudelka, die gedurende mei 68, te Praag, de opstanden en rellen tussen Russen en Tsjechiërs in beeld heeft gebracht. Zelf had hij nooit kunnen voorzien dat diezelfde beelden, meer dan veertig jaar later, zo’n historische waarde konden bevatten.

1968 Praag

                                       ”In het diepste van uw gedachten dwaalt hij dansend rond om met zijn bewegingen poëtische mijmeringen teweeg te brengen.”                                        

             Dansende dichters, ze bestaan. Maarten Van den Bussche is er het fysieke bewijs van. Met lijf en lenden zet hij poëtische verhalen neer op podia. Reeds een decennia lang beoefent hij fervent diverse danstechnieken in zijn dansschool Dancelot. Meermaals veroverde hij, als multidisciplinair kunstenaar in spe, Brugse podia en ook dit komend najaar mag dit opnieuw het geval wezen. 
       Zo valt hij weldra te aanschouwen in een Brugse theaterproductie ‘We Are The Streets’, gecoacht door de even beloftevolle theatermaker Michiel Soete. Bovendien slaagde deze jongvolwassen knaap alvast voor zijn eerste toelatingsproeven aan het RITS.

      Hoog tijd dus om onze oren te spitsen en levendig te luisteren naar het gezang van deze Witte Raaf , alvorens hij de deur uit vliegen gaat.

A.F.: “Maarten, je spitst je toe op én poëzie én dans. Best een uitzonderlijke combinatie.”
Maarten: Moet het nog uitzonderlijker worden?
                       Ik dans, schrijf gedichten en ben niet verwijfd. (glimlacht)

A.F.: Welke producties heb je al op je curriculum vitae?

“Naast de traditionele dansvoorstellingen, workshops en stages, heb ik meegewerkt aan diverse dansproducties. Dansproject 8 was een rondtoerende productie doorheen Brugge. Zo heb ik reeds vier keer deelgenomen aan ‘Dansez Dansez’, een dansevenement in het Brugse entrepot. En bracht ik een Engelstalig stuk, onder leiding van de Britse dramaturg Lou Cope, op NAFT; een theaterfestival voor jonge, beloftevolle theatermakers.”

Maarten valt te aanschouwen in de nieuwe jongerenproductie van De Werf in Brugge,
2, 3, 7, 8 en 9 oktober
in CC De Werf

Entomologie: Insectenkunde

In het Brusselse Museum voor Natuurwetenschappen werkt een intrigerende entomoloog bijna dagdagelijks intensief aan een uitvoerige wetenschappelijke studie. Jean-Luc B. is een rustgevende man en behoort veruit tot één van de meest aangenaamste mensen die ik tot hiertoe al in beeld heb mogen brengen.

Dit heiligenbeeld overziet en beschermt de Ierse taxichauffeurs die dagdagelijks hun leven wagen in het grootstedelijke verkeer van Dublin.

Binnenkort is het weer zover; dan gaat Villanella, naar jaarlijkse gewoonte, terug van start met zijn zomersgetinte kunstenfestival. Vier dagen lang zal de Studio Herman Teirlinck bezet worden door jong, creatief gevaarte die aan de hand van performance, video, fotografie, muziek, en dergelijke kunstvormen… u zullen weten te betoveren.

19 t.e.m 22 augustus
                                              vind je er eveneens mijn foto- en videoproject in terug: “Spraakmakende Portretten“

Een klassieke portrettenreeks waarin ik enkele bijzondere figuren bijeenverzameld heb en ze zowel visueel als verbaal aan het woord laat over hun passie, verleden en visie.

Er zijn nog een beperkt aantal gratis vrijkaarten te verkrijgen. Interesse in dit festival?

Aarzel dan niet en stuur een mail met datum en naam naar an-sophie.fontaine(at)hotmail(dot)com