Een uit het archief opgerakeld negatief. Deze blinde pop, verscholen in een oude, leren koffer behoorde ooit toe aan een oude, dementerende vrouw. De bijbehorende brief werd geschreven door haar kleindochter, die deze attributen, zorgvuldig bewaarde na haar dood.

Slenterend doorheen het Dublinse wegennet, ontdekte ik in een verloren uithoek een expositie van de inmiddels bejaarde fotograaf Josef Koudelka, die gedurende mei 68, te Praag, de opstanden en rellen tussen Russen en Tsjechiërs in beeld heeft gebracht. Zelf had hij nooit kunnen voorzien dat diezelfde beelden, meer dan veertig jaar later, zo’n historische waarde konden bevatten.

1968 Praag

                                       ”In het diepste van uw gedachten dwaalt hij dansend rond om met zijn bewegingen poëtische mijmeringen teweeg te brengen.”                                        

             Dansende dichters, ze bestaan. Maarten Van den Bussche is er het fysieke bewijs van. Met lijf en lenden zet hij poëtische verhalen neer op podia. Reeds een decennia lang beoefent hij fervent diverse danstechnieken in zijn dansschool Dancelot. Meermaals veroverde hij, als multidisciplinair kunstenaar in spe, Brugse podia en ook dit komend najaar mag dit opnieuw het geval wezen. 
       Zo valt hij weldra te aanschouwen in een Brugse theaterproductie ‘We Are The Streets’, gecoacht door de even beloftevolle theatermaker Michiel Soete. Bovendien slaagde deze jongvolwassen knaap alvast voor zijn eerste toelatingsproeven aan het RITS.

      Hoog tijd dus om onze oren te spitsen en levendig te luisteren naar het gezang van deze Witte Raaf , alvorens hij de deur uit vliegen gaat.

A.F.: “Maarten, je spitst je toe op én poëzie én dans. Best een uitzonderlijke combinatie.”
Maarten: Moet het nog uitzonderlijker worden?
                       Ik dans, schrijf gedichten en ben niet verwijfd. (glimlacht)

A.F.: Welke producties heb je al op je curriculum vitae?

“Naast de traditionele dansvoorstellingen, workshops en stages, heb ik meegewerkt aan diverse dansproducties. Dansproject 8 was een rondtoerende productie doorheen Brugge. Zo heb ik reeds vier keer deelgenomen aan ‘Dansez Dansez’, een dansevenement in het Brugse entrepot. En bracht ik een Engelstalig stuk, onder leiding van de Britse dramaturg Lou Cope, op NAFT; een theaterfestival voor jonge, beloftevolle theatermakers.”

Maarten valt te aanschouwen in de nieuwe jongerenproductie van De Werf in Brugge,
2, 3, 7, 8 en 9 oktober
in CC De Werf

Entomologie: Insectenkunde

In het Brusselse Museum voor Natuurwetenschappen werkt een intrigerende entomoloog bijna dagdagelijks intensief aan een uitvoerige wetenschappelijke studie. Jean-Luc B. is een rustgevende man en behoort veruit tot één van de meest aangenaamste mensen die ik tot hiertoe al in beeld heb mogen brengen.

 ‘Regarde-toi, toi seul est la clé du bonheur’

Kunstenaar Jean-Marie ‘t Kint

     Jean-Marie ‘t Kint houdt van provoceren. Wanneer ik hem uithoor over zijn inspiratiebronnen, weet hij ‘beeldschone vrouwen’ als een dominante inspiratiebron aan te duiden. Kunst is voor hem een levensstijl; hij leeft en werkt tussen ontelbare schilderijen en kunstwerken.
   Zo transformeerde hij zijn alledaagse meubilair tot een kunstobject. Schroot tovert hij om tot iets waardevols. Betekenisloos afval tot een herbruikbaar product.

‘Een ware rokkenjager en charmeur‘, waarschuwt André me. Zijn alledaags en vertrouwd gezelschap, is alcohol. ‘Vroeger dronk hij veelal rode wijn. Nu, is hij overgeschakeld op bier. Sigaren daarentegen, die rookt hij sinds ettelijke jaren.’, aldus André. In een oogwenk heb ik begrepen dat de tweetalige Jean-Marie ‘t Kint een ware bon vivant moet zijn.

Zijn gehele domein, is een waar kunstenparadijs. Op grind, gras en beton, tref je overal ongedefinieerde kunstobjecten aan. Oorspronkelijk was Jean-Marie een geschoold architect, maar in de loop der jaren kon hij het zich steeds meer permitteren om zich toe te leggen op zijn passie.

Wanneer ik zijn werken nader bestudeer, meen ik invloeden te herkennen van het dadaïsme, expressionisme en l’art brut.

   Echter, zal blijken, dat Jean-Marie zichzelf aan geen enkele van vooropgenoemde stromingen wil verbinden. ‘Als je hier rond zal wandelen, zal je merken dat ik periodes heb waarin ik soortgelijke werken maak. Maar geen enkel kunstwerk die je hier ziet, is verbonden aan een stroming. Alle werken verschillen zowel inhoudelijk als vormelijk van elkaar.’

    Zijn collectie is uitgebreid. ‘t Kint exposeert zelden en houdt zijn kunstwerken zorgvuldig bij. Hoeveel het er zijn, weet hij niet precies. Een wilde gok durft hij niet te wagen, al zou het een collectie zijn die een schilders-en kunstenaarscarrière van reeds 33 jaar beslaat.

   Veel van zijn werken, behandelen zeer persoonlijke kwesties. Zo beplakte hij, na zijn echtelijke scheiding, zijn keukendeur vol met coupons, die de aandelen vormen van zijn huis ‘MAC 3’. Met alcoholstift schreef hij een treffend en zeer persoonlijk citaat neer, die zijn eenmansbestaan enigszins weet te verklaren: ‘Regarde-toi, toi seul est la clé du bonheur’

Lambermont, Doornik, Brussel,… zijn een van de weinige steden waarin hij zijn werken wist tentoon te stellen. Nochtans gaan er enkele pareltjes schuil in zijn verzameling. Wat er met zijn kunsthuis en collectie gebeuren zal, na zijn dood, weet hij exact niet. ‘Gelukkig bent u vandaag gekomen om het voorgoed vast te leggen’.

Dit heiligenbeeld overziet en beschermt de Ierse taxichauffeurs die dagdagelijks hun leven wagen in het grootstedelijke verkeer van Dublin.