Jachtpartij: Reportagefotografie: An-Sophie Fontaine
Met zorg grijpen ze naar hun dierbare
geschut, die ze allen koesteren als ware het
hun felbegeerde vrouwen.
Op een stuk braakliggend asfalt
troepen ze samen,
en omkleden zich in gecamoufleerde kledij.
Rondom hen dartelen de jagershonden
ongeduldig.
Jachtpartij – Fotoreportage door An-Sophie Fontaine
In het jachtgebeuren is er sprake van een essentieel verschil
Jager: ” Zo bestaat er een essentieel verschil tussen de trofeejacht – alwaar uitzonderlijke specimen het felbegeerde hoofddoel vormen – en de ecologische jacht, die zich erin berust om het natuurlijke bestand en ecologisch evenwicht op een uiterst selectieve wijze op peil te houden. “
Een literaire blik in de wereld
Een broeihaard in vuur en vlam:
De onvoorziene opstand in TeheranRik Van Cauwelaert, directeur van het weekblad Knack, schreef begin afgelopen week een interessante tekst in verband met de huidige oproer en commotie in Teheran, die, na de afgelopen verkiezingen van 12 juni, losgebroken zijn in Iran.
Aanleiding voor deze conflicten is de opgetreden twijfel omtrent de naleving van democratische belangen en correctheid van de uiteindelijke telling.
Immers streden de conservatieve president Mahmoud Ahmadinejad (ondersteund door de geestelijke ayatollah Ali Khamenei) en de hervormingsgezinde Mir Houssein Mousavi (eveneens ondersteund door ayatollahs) voor eenzelfde politieke plaats. Toen bleek dat Ahmadinejad nogmaals, tot verbazing van velen, het machtige heft in hand kreeg, rees de vraag of er geen corruptie gemoeid kon zijn in de uiteindelijk verkregen verkiezingscijfers. Het antwoord op deze vraag volgde niet lang daarna: opstanden braken plotsklaps uit.
Van Cauwelaert duidt in dit ophelderend stuk de beslissing van de Belgische Ambassade aan, die geen bijstand wil voorzien aan gewonde betogers. Wat enigszins een opmerkelijke beslissing blijkt te zijn.
De Belgische Ambassade blijkt geen humanitaire bijstand te voorzien aan hervormingsgezinde studenten en opposanten.Waarom verleent men geen hulp ?
Zo zou het machtige regime in Teheran de terreur van ondermeer Hezbollah (Libanon), Hamas (Palestijns grondgebied) en Sadr-milities (Irak), financieel steun bieden. Wanneer de Westerse wereld de beslissing zou nemen om steun te bieden aan deze opstandelingen- die gekant zijn tegen het regime en pro-Westers denken – dan is het best mogelijk dat het Midden-Oosten, met Iran als scharnierstaat, zich tegen de Westerse Wereld keert.
Eindwerk Audiovisuele Beeldvorming KSO: Fotografie
“Het elitaire gegeven dat de jacht enkel nog voor welgestelde partijen dient te zijn, vervaagt langzaam.”
De dageraad dringt op een onnoemelijk vroeg uur mijn slaapkamer binnen. Ruimschoots een uur na de pijnlijke ochtenstond, zal ik voet begeven op Vlaams-Brabantse grond en in het gezelschap van een groep fervente jagers verkeren.
De meesten onder hen zijn voorbij hun middelbare leeftijd en beoefenen vooraanstaande beroepen (dokter, zakenman, vertegenwoordigers maar, tot mijn verbazing, ook een bediende en een groentenboer zijn van de partij).
Desondanks deze merkbare sociale verscheidenheid, hebben zij eenzelfde doel en passie gemeenschappelijk.Het elitaire gegeven dat de jacht enkel nog voor welgestelde partijen dient te zijn, vervaagt langzaam,
maar wordt nog steeds ter herinnering gebracht.Op een stuk braakland troepen ze samen en omkleden zich in camouflerende kledij.
Met zorg grijpen ze naar hun dierbare geschut, die ze allen koesteren als ware het hun felbegeerde vrouwen. Rondom hen dartelen de jagershonden ongeduldig. Nog een laatste maal overlopen zij de veiligheidsinstructies, de specimen en de af te leggen route.
In mijn hoofd overloop ik tussentijds alle mogelijke doemscenario’s die maken dat ik deze jachtpartij niet levend zou kunnen verlaten. Een verdwaalde kogel, een onvoorziene misstap, een speling van het lot.
Niets laat ik aan het toeval over, en bereken zodoende zorgvuldig alle potentiële doodsoorzaken.Zichzelf onbewust van mijn gedachtegang, drinkt men nog een laatste slok alcohol alvorens men aanstalten maakt om te vertrekken.
Drinken hun moed in, hoop. Hoop op een vruchtbare dag.” De jacht is geopend.”
Eindwerk Audiovisuele Beeldvorming
“Wij zijn geen moordenaars, we houden het ecologische evenwicht in stand.”
Jagers staan dicht bij de natuur, ze beleven het niet enkel fysiek maar ook met een parate kennis.
Hoe komt het dat deze moderne mens, deze jager, zo dicht bij de natuur kan staan en toch in staat is
om een passie te koesteren voor een dodelijkmakend jachtgebeuren?
Misschien heeft men de instinctieve drang om deel te nemen aan het natuurlijke evenwicht of net God
te spelen?
Of hoe de aforismen ‘Verdeel en heers’ en ’het recht van de sterkste’ een interessant uitgangspunt kunnen vormen in de zoektocht naar een antwoord op de relatie tussen mens en dier in de kunst.
Zowel mijn theoretisch als praktische eindwerk, in de richting Audiovisuele Beeldvorming (KSO – SKI Gent) behandelde deze thematiek. Het werd een fotografische zoektocht waarin ik met behulp van het medium fotografie een fotografische schoonheid trachtte te abstraheren uit gruwelijk gegevens.
Ik trad zodoende op een filosofische manier in de voetsporen van oorlogsfotografen als James Nachtwey.
Ik kwam terecht in milieus waarin men moeilijk kon infiltreren; opende ogen en oren bij de openbarende ontdekking van deze nieuwe, besloten werelden.Verwacht u de eerstvolgende weken aldus maar aan een stevig uitbreidende portie beeld- én tekstmateriaal.
Belgisch broertje
Een geschiedkundig doodgezwegen broertje. Zijnde afkomstig van onze navelstreng hebben we hem deskundig geaborteerd. Warempel weggemoffeld. In een stilgezwegen leegte ontkennen onze ‘ouders’ zijn bestaan.
Zijn roepnaam luidt ‘Oost-Congo’. Maar niemand in dit Belgenland durft zijn naam openlijk te schreeuwen.
Tenzij je Walter Zinzen heet; een inmiddels gepensioneerde journalist zijnde een ervaringsdeskundige wat betreft Oost-Congo. In ‘De essentie van Oost-Congo’ bespreekt hij bondig maar genuanceerd de eigenlijke, stapsgewijze oorzaken die de aanleiding gaf tot de volkerenmoord tussen de landbouwende Hutu’s en de veehoudende Tutsi’s, en welke standpunten de media, als spreekbuis voor de Westerse wereld, verkondigen.
De Westerse Wereld dient immers steun aan politieke opstandelingen en partijen die de Westerse belangen weten te behartigen. Dergelijke inzichten die wij studenten, volwassenen van de toekomst, niet verwerven tijdens onze vormingsjaren.
Immers, verzwijgen de geschiedkundig gedoceerde lessen in het humaniora, als het ware doelbewust een uiterst belangrijk deel van onze Belgische geschiedenis. Zijn wij, Belgen, te nationalistisch, te behoudsgezind, om de accenten te durven leggen op onze fouten ? Waarom verzwijgt men verdoken belangen en verdronken beloften?
Laat onze ouders hem zodoende maar op sterk water zetten, een plaatsje geven in een achterstallige kast,
om in de toekomst, bij het opruimen van onze jeugd, na het verlies van onze ‘ouders’,
een doodgeboren broertje te ontdekken.
Beseffend besluit
Na lang gemijmer is het besef tot me doorgedrongen dat een combinatie van taal én fotografie me aanspreekt.
Journalistieke reportages, filmische documentaires mét inhoud. Daar wil ik het voor doen. 
Balthazar AB
Ik heb eens geproefd van concertfotografie. Leuk om doen. Maar het sluit niet zozeer aan bij mijn visie over fotografie.
Balthazar in de Ancienne Belgique te Brussel
Pauze
Ik vaar even aan wal.
Wachtend,
in alle stilte
op de storm.
Om nadien een nieuwe koers in te slaan
Fotografie
Het laatstejaar eindigt dit schooljaar met een opmerkelijk interessante eindopdracht: we dienen onze leefwereld immers in beeld te brengen. Met andere woorden; “ontdek fotografische beelden in alledaagse en vanzelfsprekende gebeurtenissen.”
Enkele eigenhandig gedigitaliseerde resultaten vind je alvast hieronder:
